‘Waar het om gaat is concrete communicatie, dat je de ander door het leven helpt. Ik heb wel twintig keer een opdracht gehad voor het bouwen van een riant huis. Dat doe ik nooit. Je kunt geen vier buitenkanten maken aan een huis. De bungalowparken zijn de ware asociale buurten in een stad. De maatschappij gaat dood aan een gebrek aan verband.’

Bijna tien jaar na de oplevering van de Spaanse Kade en de Blaakoverbouwing in Rotterdam krijgt Blom van Herman de Waal, directeur van bouwbedrijf Wilma, het verzoek of hij zijn woonhuis wil ontwerpen. Blom snakt naar werk–de afgelopen jaren is geen enkel ontwerp van hem uitgevoerd- en grijpt de opdracht met beide handen aan. Hij laat zich inspireren door gebouwen uit Irkoetsk waar de vrouw van Herman de Waal, de concertpianiste Yennah Prusha is geboren. Blom ontwerpt een ‘paleisje’ voor Yennah, dat opvalt door vier uiendaken die als schoorstenen door het aluminium dak steken. De gevels krijgen een opvallend motief, en worden ingeklemd tussen zachtgroen geschilderde kozijnen. Blom: ‘Het is een buitengewoon gewaagd spel. Durf het maar eens om zoiets ordinairs te maken.’ In de jaren daarna ontwerpt Blom nog enkele vrijstaande woningen voor particulieren. Bijvoorbeeld in 1994, als Blom tijdens de opening van Gasbedrijf in Heemskerk, van het echtpaar Driehuis het verzoek krijgt hun woonhuis te ontwerpen. Het gesprek resulteert in een plan voor vijf atelierwoningen, waar wonen en werken kunnen worden gecombineerd. De huizen worden uiteindelijk niet gebouwd.

Een jaar later ontwerpt Blom voor het echtpaar Anneke en Willem Develing en hun vrienden Kina Bartelds en Huib de Munnik een dubbel woonhuis in houtskeletbouw dat wel wordt gebouwd. Het huis, ontworpen in een strak geometrisch patroon van vierkanten met afgesneden hoeken, krijgt zeshoekige daken en vijfhoekige kozijnen geschilderd in Bloms ‘giechelende-meiden-groen’.