Wonen als stedelijk dak

Het stipendium dat Piet Blom ontvangt naar aanleiding van het winnen van de Prix de Rome gebruikt hij om een visie uit te werken tegenover de voor die tijd gangbare opvatting over woningbouw; de monotone structuur van rijtjeshuizen en flats. Onder de titel ‘Wonen als algemeen stedelijk dak’ ontwerpt Blom een stad die primair uit twee niveaus bestaat: een openbare ruimte op de begane grond met daarboven woningen die ‘het dak van de stad’ vormen. Wat betreft de begane grond tekent Blom geen concrete uitwerking, maar schetst hij het openbare leven met trefwoorden en associaties. Met deze structuur bereikt hij een woningdichtheid van 100 woningen per ha. De studie wordt in 1965 gebundeld in een boekje en uitgegeven door de Vereniging van Dakpannenfabrikanten, Nedaco.

Het idee blijft niet in een brochure gevangen. Vanwege een subsidie voor experimentele woningbouw geeft de gemeente Hengelo hem de kans zijn stedelijk dak te verwezenlijken. In 1974 wordt in een buitenwijk van Hengelo de ‘kasbah’ opgeleverd, een stedelijk dak van 184 woningwetwoningen.

Als variant op het stedelijk dak van Hengelo ontwerpt Blom in 1972 in Helmond zijn eerste ‘kubuswoningen’. Zes jaar worden deze kubuswoningen op grotere schaal aan de Blaak in Rotterdam nogmaals gebouwd.