Tussen 1956 en 1962 studeert Blom architectuur aan de Amsterdamse Academie voor Bouwkunst. Aldo van Eyk stimuleert Blom vooral oorspronkelijke ideeën te ontwikkelen. In het eerste jaarrapport schrijft Van Eyk: ‘Een geniale cursist – geniaal in weerwil van het feit dat de eeuwig docerende Nederlander dit niet verkroppen kan van een tijdgenoot en zeker niet van een zogenaamde beginneling!’ Tijdens zijn stage bij het architectenbureau van Herman Knijtijzer werkt Blom aan diverse projecten, waaronder de uitwerking van een woningbouwcomplex aan Jan Evertsenstraat. Blom kan zich moeilijk vereenzelvigen met de saaie architectuur van zijn stagebureau; flats, verdeeld in een viertal gelijke blokken, geïsoleerd buiten de stad en afgesneden van andere functies dan wonen.

Zijn eerste stedenbouwkundige opgave krijgt Blom van docent David Zuiderhoek. Onder de titel ‘De steden zullen dorpsgewijs bewoond worden’ ontwerpt hij een moderne Jordaan, een warme vorm van stedelijkheid die haaks staat op de saaie, monofunctionele wijze waarmee de steden zich uitbreiden. Zuiderhoek: ‘Indien een cijfer moest worden gegeven was dit beslist boven de 9 (…). Dit is een uitermate bijzondere man, met zoveel visie dat er veel van hem te verwachten is, indien hij een toegang naar de verzakelijkte maatschappij weet te vinden.’

In het laatste jaar van zijn studie maakt Blom een stedenbouwkundig plan voor een verstedelijking (één miljoen inwoners) tussen Amsterdam en Haarlem, met als titel ‘Ark van Noach’. Het ontwerp bestaat uit een dorpsgewijs bebouwde structuur, met wijken van 10.000 tot 15.000 inwoners, volgens Blom de optimale maat voor een leefbare gemeenschap. In 1962 -zijn laatste studiejaar aan de academie- wint Piet Blom de Prix de Rome met zijn ontwerp voor een kinderdorp.