In 1972 krijgt Piet Blom van de gemeente Helmond de opdracht voor het ontwerp van een ‘ontmoetingscentrum’. Blom stelt voor om de scheiding tussen cultuur (het ‘bijzondere’) en wonen (het ‘gewone’) op te heffen, en een ontwerp te maken waarin beide grootheden in elkaar vervlochten zijn. Ter inspiratie verkent hij Helmond en omgeving. De bomen in natuurgebied de Peel doen hem denken aan de zuilen van het Alhambra. De bomen en de zuilen van de moskee inspireren hem tot een ongewoon idee: hij ontwerpt een woud van ‘boomwoningen’, op hun kant geplaatste kubussen, rond het ontmoetingscentrum. Om de haalbaarheid te toetsen worden een drietal proefwoningen gebouwd.

De woningen krijgen een zeshoekige pilaar waarop een gekantelde kubus rust. De eerste etage noemt Blom het ‘straathuis’, de tweede het ‘hemelhuis’ en de derde etage de ‘loofhut’. Blom: ‘Voor ieder moment van de dag en voor ieder humeur, is er een apart niveau om tot jezelf te komen.’ In 1977 wordt theater ’t Speelhuis opgeleverd. Inclusief de boomwoningen is het gebouw samengesteld uit 37 in elkaar geschoven kubussen, waarbij de grootste kubus de theaterzaal vormt die plaats biedt aan 400 tot 700 mensen.

In 1977 raakt Blom in gesprek met de Rotterdamse wethouder van Ruimtelijke Ordening mr. Hans Mentink. De wethouder wil tegengas geven aan de zakelijke architectuur in de Maasstad en vraagt Blom een bebouwingsplan te maken voor het gebied rond de Oudehaven. Tevens moet Blom zorgen voor een goede aansluiting op de overzijde van de Blaak. Blom ontwerpt een brug van kubuswoningen over de drukke verkeersader waarbij de pilaren van de woningen de brugpijlers van de overbouwing vormen. De woningen lijken op die in Helmond, maar zijn hier in een iets groter maatraster toegepast. Jaarlijks bezoeken enkele tienduizenden mensen de Blaakoverbouwing. Eén woning -de ‘Kijkkubus’- is dagelijks opengesteld voor publiek.